Op weg naar echt inclusief onderwijs?!

Print deze pagina Print deze pagina

In september van dit jaar zal het twee jaar geleden zijn dat het M-decreet in het onderwijs zijn intrede deed. Intussen vroeg de minister al om een evaluatie. Welke gevolgen heeft het M-decreet gehad? Op de werkvloer? Bij de ouders? Voor de kinderen met een specifieke onderwijsbehoefte?

De weerstand blijft groot. Om het M-decreet te doen slagen, om te evolueren naar een echt inclusief onderwijssysteem moeten er nog vele obstakels overwonnen worden. Dat er een hervorming zou komen, stond bij de aanvang van het M-decreet al vast.

Het M-decreet wil een evolutie naar een volledig inclusief onderwijssysteem mogelijk maken. Vertrekkend vanuit de noden van  het kind. De manier waarop de ondersteuning voor het kind en de leerkracht georganiseerd wordt, maakt daar onderdeel van uit. Iedereen beseft dat inclusie niet kan gerealiseerd worden als men geen werk maakt van een degelijk ondersteuningsplan voor kinderen en jongeren met een specifieke onderwijsbehoefte.

Maar hoe werk je die ondersteuning uit? Hoe en wie moet je ondersteunen? Het individuele kind? De leerkracht? De school? Wie gaat die ondersteuning bieden? Andere leerkrachten, al dan niet uit buitengewoon onderwijs, ouders, vrijwilligers, experten: medisch en para-medisch? En hoe bepaal je de bekwaamheid zodat de ondersteuning efficiënt en kwaliteitsvol is?

Dat is in een notendop de uitdaging waar de minister van onderwijs nu voor staat. Hoe dit organiseren en tot een consensus komen tussen de verschillende partijen die tegenstrijdige belangen hebben? Het buitengewoon onderwijs ziet de inschrijvingen teruglopen. En dat is een goede zaak indien het betekent dat er meer inclusie gerealiseerd is.

Maar het betekent ook dat de werkzekerheid van de leerkrachten buitengewoon onderwijs bedreigd is. Er is dan wel de waarborgregeling, die dat moet ondervangen maar als je langere tijd les hebt gegeven aan kwetsbare kinderen in een specifieke setting, dan voel je je miskend als je anders, en mogelijk elders, zal ingezet worden.

Het schijnbaar simpel oplossen door te zeggen dat al deze leerkrachten dan hun expertise kunnen inzetten in de GON-begeleiding is praktisch niet haalbaar. Een goede leerkracht buitengewoon onderwijs is niet vanzelfsprekend een goede coach voor collega’s of heeft een te specifieke kennis waar in de regio geen vraag naar is. Met het herdenken van de zorg voor kinderen met een specifieke onderwijsbehoefte in ons onderwijssysteem, is ook de GON- en ION- begeleiding aan herziening toe.

Iedereen wil een rechtvaardig inclusief onderwijssysteem waarin alle kinderen  ontwikkelings- en leerkansen krijgen, ook de kinderen met een handicap, met een leer- of ontwikkelingsprobleem of een andere specifieke onderwijsbehoefte.

Een rechtvaardig inclusief onderwijssysteem realiseren is een uitdaging die we moeten durven aangaan.

2017-11-24T10:00:26+00:00

2 reacties

  1. Dutoy Carine 5 april 2017 at 08:07 - Reply

    Mijn zoon heeft ADHD in een lichte vorm en dysortthografie. Toch heeft hij veel meer ondertsteuning nodig dan een ander kind. Hij is nog steeds ondanks de relatine die hij neemt zeer snel afgeleid en helemaal niet zelfstandig genoeg voor zijn leeftijd, wat wel degelijk een probleem vormt. De gesprekken met de school waren niet possitief. Ze beschrijven mijn zoon ook zoals ik deed in mijn eerste zin en ik als ouder vraag om meer begeleiding te voorzien voor mijn zoon. Dit is helaas niet mogelijk daar er nog vele ander kinderen zijn. De nodige zorg kon alleen verleend worden in het eerste leerjaar. Deze school zet alle zorguren in in dat leerjaar. De rest van de leerjaren kan deze zorg niet krijgen ook al hebben deze kinderen vastsgestelde problemen.Mijn zoon zijn aandoening is ook niet ernstig genoeg om hem naar een BO school te sturen, wat voor ons ook niet van toepassing is daar mijn zoon een redelijk hoog IQ heeft dus aan zijn verstand zal het niet liggen. Zo daar sta je dan als ouder met je rug tegen de muur, in een gewone school willen ze hem de extra zorg niet verlenen en in een BO school kan hij niet terecht. De school zegt gewoon, het misinsterie heeft gemakkelijk spreken met hun M decreet maar het moet nog wel toepasselijk zijn in de praktijk. Het wordt dringend tijd dat er daar serieuze aanpassingen gaan gebeuren wat deze wetgeveing of maatregel betreft. Carine

  2. Lieve 11 mei 2017 at 17:37 - Reply

    Beste Carine, het probleem met uw zoon heeft niets met het M-decreet te maken, hij zou nooit naar het BO gaan. Het probleem is de onwil/onkunde op de school. Wij hebben een zoon met vergelijkbare problemen (ADD, hoog IQ maar dyslexie, dyscalculie, dysorthografie,…) die gelukkig al 4 jaar lang prima ondersteund wordt in zijn gewone basisschool. Zowel door zijn klasleerkrachten als door de zorgleerkrachten. Bovendien heeft uw zoon ongetwijfeld ook recht op 2 jaar logopedie en mogelijk ook psychomotoriek. Check misschien eens: https://www.facebook.com/groups/dyslexie.ervaringen/ en zoek vooral een andere school. Succes ermee.

Leave A Comment