Ik ben een single mama van 2 zoontjes : de jongste is 4 jaar en de oudste is 9 jaar. Ik weet sinds 2 weken dat Jorren (de oudste) ADHD van het gecombineerde type heeft en emotioneel zo diep in de put zit dat dit soms voor ernstige situaties kan zorgen.

Op school kan hij niet stil zitten, stoort de lessen (al het gebruikelijke dus) maar zijn resultaten zijn wel meestal goed. Huiswerk en leren voor een toets gaat dan weer een heel pak minder doordat hij extreem snel is afgeleid.

Thuis is zijn broertje zijn "mikpunt". Jorren verveelt zich al heel snel en als hij ziet dat zijn broer rustig aan het spelen is gaat hij hem dan maar lastig vallen. Ik kan ze vb. ook niet alleen laten in de tuin want dan kunnen er wel eens "ongelukken" gebeuren. De psycholoog vertelde me dat Jorren echt niet beseft wat hij allemaal doet maar soms vraag ik me dat toch wel af. Soms kijkt hij rond om te zien of er iemand in de buurt is en doet hij de jongste pijn. Dan vraag ik me af of dit wel zo onbewust gebeurd.
Volgens de psycholoog heeft hij het moeilijk met zijn broertje omdat hij nu alles moet delen en vroeger niet en de scheiding tussen zijn mama en papa. Maar wil dat zeggen dat hij daarom anderen mag pijn doen?

Uitbarstingen, met dingen gooien en met deuren slaan is ook meer regel dan uitzondering en verwijten als "jij ziet mij niet graag" of "jij wil mij dood" krijg ik ook regelmatig naar mijn hoofd geslingerd. En het feit dat ik zijn broer liever zie dan hem omdat ik me meer boos moet maken krijg ik ook vaak te horen.

Soms ben ik echt ten einde raad en wilde ik dat ik het nooit had geweten dat hij ADHD heeft. Ik ben er tot slot van rekening al 9 jaar in geslaagd om hem onder controle te houden. Maar sinds ik weet dat Jorren ADHD heeft heb ik het gevoel dat ik die controle aan het verliezen en niet goed meer weet waar eerst mee te beginnen.

Ik ben echt bang voor de toekomst. Het enige dat ik wil is dat mijn kinderen gelukkig zijn maar ik weet niet goed meer hoe.

Beste sandra,

Ik kan begrijpen dat dit voor u heel moeilijk is.
Het kan zijn dat Jorren impulsief en jaloers is. Zo zoekt hij aandacht. Ik herken mijn zoontje hier een beetje in.
Probeer de aandacht te verdelen en Jorren positief te stimuleren.
Het minste dat hij goed doet bekrachtig dit met een knuffel.
Negatief gedrag geen aandacht geven en hem in de hoek zetten.
Wanneer hij dingen kapot doet of zijn broer pijn doet mag je dit natuurlijk niet negeren he.

Ik ben thuis gestart met een knikkerbeloning.
Groene potje is zijn beste vriend en het rode is de vijand. elke keer hij iets goed doet mag hij het groene potje eten geven. wanneer hij stout is moet hij een knikker in het rode potje steken. Bij flink gedrag mag hij een knikker uit het rode potje pakken. Spreek met hem af dat als het potje vol is jullie met 2 samen iets gezellig gaan doen.

Je kan hem ook Pufan3 kids van vita fitae geven. Dat geeft innerlijke rust en een betere concentratie. Geef zeker geen rilatine.
Ik geef dit aan mijn zoon die ook al 1jaar add heeft.


grtz

Bedankt voor de tips :-)

Dag Sandra,

Ook mijn zoontje vertoonde identieke gedragingen, en ik maakte me hele grote zorgen omdat zijn papa aan een persoonlijkheidsstoornis lijdt, en ik hem helemaal in dezelfde richting zag evolueren.
Gelukkig ben ik tijdens mijn zoektocht het begrip Neurofeedback tegengekomen... Toen hij 2,5 was, ben ik met hem aan een reeks neurofeedback-trainingen begonnen, en na een 20-tal sessies onderging hij plots een ware metamorfose, die door de hele omgeving opgemerkt werd!!!
Hij was opeens véél rustiger, had geen woede-uitbarstingen meer, zijn agressie was verdwenen, en ik kon hem zonder problemen dingen verbieden zonder dat hij het hele dorp op zijn kop zette. En het leek of ik beter 'contact' met hem kreeg, en beter tot hem kon doordringen.

Het effect van deze trainingen was deels echt blijvend, maar voor een deel ook tijdelijk, dus heb ik na een half jaar nog eens enkele trainingen laten doorgaan, en toen was het gunstige effect er nog veel sneller!

Een echte aanrader, dus!

Groetjes en succes nog, hé.

Dag allemaal,

naar aanleiding van jullie gesprek hier ben ik ook enkele weken geleden begonnen met NEUROFEEDBACK.

Ik heb slaapproblemen, aandachtsstoornissen en woordvindingsproblemen.

Al bij het intake-gesprek en bij het horen van mijn resultaten van het EEG-onderzoek, kwam er bij mij een soort verwerkingsproces op gang.
Na jaren leerproblemen te hebben gehad, zag ik bevestigd dat er wel degelijk iets aan de hand was. En dat het dus niet lag aan het feit dat ik 'dom' was. Want zo voelde ik me wel na al die jaren van negatieve commentaren en slechte cijfers.

En al tijdens de eerste sessie voelde ik de neurofeedback werken. Mijn anders overactieve hoofd werd van het ene op het andere moment stil en rustig. Zooo voelt dus een 'gewoon' hoofd, dacht ik toen verheugd.

Na enkele sessies merkte ik ook dat ik sneller op woorden en herinneringen kwam. En dat ik me ook beter kon focussen op gesprekken met collega's.

Ik voel me geholpen door deze therapie en raad het daarom ook anderen zeker aan.
Ik volg de therapie bij Dr. Verstraeten in Lier.

website: www.neuromind.be

groetjes